Een stap terug

In september ben ik weer naar de Alpen geweest. Het zou mijn tweede, spectaculaire tocht moeten zijn van deze zomer, maar het liep iets anders. Na vier dagen lopen heb ik besloten om te stoppen, ik moest mijn tocht afbreken. Ik was te onrustig, sliep nauwelijks en het lukte niet om genoeg te eten. Er was maar één goede keus: afdalen naar de bewoonde wereld. Lees meer

Mijn lezing

Dit jaar geef ik voor het eerst lezingen. In november sta ik voor de vierde keer voor een zaal vol met mensen die in de GGZ werkzaam zijn. Dan spreek ik op een groot congres, georganiseerd door Sympopna, met als onderwerp ‘Let’s move, lichamelijke gezondheid en leefstijl binnen de GGZ’. Afgelopen juni sprak ik voor dezelfde organisatie op een congres dat ging over ‘existentie en zingeving in de GGZ’. Lees meer

Samen is niet alleen (2.0)

Afgelopen tocht was ik aan het afdalen van een col van pakweg 2500 meter naar een dorpje op 1300 meter. Het was een saaie afdaling. Begrijp me niet verkeerd, de omgeving was prachtig, maar de afdaling was eenvoudig en daarom saai. Zo saai dat ik tijdens het lopen tijd had om te dagdromen en na te denken, iets waar op een uitdagender pad geen ruimte voor is. Lees meer

Brief aan verwarde psychiater

Mensen hebben vaak een (verkeerd) beeld bij de ziekte schizofrenie.
Na mijn optreden in Eén Vandaag kreeg ik een mailtje van een psychiater die schreef dat ik geen schizofrenie heb omdat ik te helder uit mijn ogen kijk, cognitief te goed functioneer en ik er goed verzorgd uit zie. Om aan de diagnose van schizofrenie te kunnen voldoen, moest ik onrein en verward zijn, haperen en stuntelen en een doffe blik in mijn ogen hebben, aldus de psychiater. Lees meer

Eenzaamheid nader verklaard

Vaak ben ik eenzaam, maar waarom eigenlijk? Ik heb vrienden en familie. Er zijn genoeg mensen bij wie ik langs kan gaan of die mij willen bezoeken. Maandag ben ik jarig en als ik wil, zou ik een woonkamer vol visite kunnen hebben. Ik hoef dus helemaal niet eenzaam te zijn, maar dat ben ik wel. Is het een bewuste keuze? Doe ik het mijzelf aan? Ik heb erover nagedacht en hier het resultaat: Lees meer

En door!

Het is weer een beetje rustig op het hoofdkantoor van ‘Schizofrenie en bergen beklimmen’. Door het interview van Eén Vandaag kreeg ik veel aandacht en honderden reacties. Inmiddels is de storm weer gaan liggen en heb ik tijd om wat na te denken, want hoe nu verder..? Lees meer

Gecrasht

Het ging goed, of tenminste, een beetje goed. Ik had alles wel aardig onder controle. Nou ja, bijna alles. Of eigenlijk maar een klein beetje, want vlak nadat ik in mijn vorige blog schreef dat het best oké ging, crashte ik. Lees meer

De psychiatrie voorbij

De zomer is voorbij. Als ik ‘s ochtends mijn hardlooprondje met mijn hond Meike ren, fietsen kinderen langs op weg naar school en razen auto’s voorbij, haastig op weg naar hun werk. Het leven van werk, school en studie is weer begonnen, maar niet voor mij. Lees meer

Expeditie JUMBO

Over een week ga ik naar de Alpen! De afgelopen weken ben ik druk bezig met de voorbereiding. Natuurlijk kan zo’n voorbereiding ook in een paar dagen, maar waarom zou ik mijzelf wekenlange voorpret ontnemen door pas op het laatste moment mijn rugzak in te pakken? Lees meer

Beste psychiater

Beste psychiater, ik heb een vraag. In de politiek zijn ze nu bezig met een pil. Een pil waarmee oude mensen een einde aan hun leven kunnen maken als het te pijnlijk, te eenzaam of te verdrietig wordt. Ik vroeg mij af, kan ik ook zo’n pil krijgen? Lees meer

Schizofrenietes

Dit weekend werd een gastblog van mij, die eerder op de website van psychosenet verscheen, weer gepromoot via Facebook. Hartstikke fijn dat andere organisaties aandacht besteden aan schizofrenie en aan mijn persoonlijke verhaal.
Ik ging naar de facebook pagina van psychosenet om te kijken hoeveel ‘likes’ ik had en las daar óók een reactie. Dat had ik beter niet kunnen doen…
Lees meer

Mijn ziekte inzicht

RedEen veelgehoorde klacht vanuit de psychiatrie en van familie van mensen met schizofrenie is dat patiënten met deze ziekte geen tot weinig ziekte-inzicht hebben. Ze weten vaak niet dat ze psychotisch zijn en waanbeelden hebben. Ze weten niet dat de stemmen die ze horen, er niet in het echt zijn. Er zijn mensen met schizofrenie die hun medicijnen niet trouw slikken of niet braaf naar de ggz gaan. Er zijn veel discussies en  artikelen over het gebrek aan ziekte inzicht bij schizofrenie. Als ik die lees, denk ik altijd: “Dat kun je die persoon toch niet kwalijk nemen?” Lees meer

Meedoen of winnen?

meedoen of winnenDe olympische spelen zitten erop, de medailles zijn verdeeld. Er zijn een aantal winners, maar de meesten keren zonder medaille terug naar huis. Meedoen is belangrijker dan winnen, is het olympische credo, maar op tv waren er veel teleurgestelde, boze en chagrijnige Nederlanders te zien die niet bereikten wat ze wilde. Zilver is niet genoeg als je goud wilt. Lees meer

“Hoop te koop”

Dit weekend is er bij mij in het dorp de samenloop voor hoop. Een evenement waarbij er geld wordt opgehaald, met de hoop dat met dát geld kanker sneller opgespoord en beter behandeld kan worden. En waar iedereen het meest op hoopt: dat in de toekomst de strijd tegen kanker door eenieder gewonnen kan worden. Lees meer

Borderline, Autistisch of toch Schizofreninistisch?

In mijn boek is te lezen dat de zoektocht naar de juiste diagnose nogal moeizaam is verlopen. Mijn eerste diagnose was een waanstoornis, gevolgd door een borderline persoonlijkheidsstoornis met psychotische kenmerken, daarna een obsessieve-compulsieve persoonlijkheidsstoornis en later kwam de diagnose schizofrenie. Ruim een jaar geleden ben ik voor mijn PTSS naar GGZ Assen geweest voor behandeling, maar toen ook zij de diagnostiek opnieuw wilde bepalen (het neigde toch meer naar een ontwikkelingsstoornis), vond ik de manier waarop een diagnose gesteld wordt niet helemaal geloofwaardig meer.

En wat doe je dan? Als je thuiskomt nadat de zoveelste hulpverlener jouw diagnose in twijfel getrokken heeft? Je wordt boos, je gaat huilen of…. je schrijft een lied waarin je de psychiatrie heerlijk belachelijk kan maken: Lees meer

P.S.: een PTSS

Afgelopen week heb ik mijn eigen boek weer eens gelezen. Na het correctiewerk in december en het keuren van de proefdruk heb ik het niet meer opengeslagen. Meer dan honderd andere mensen hebben dat wel gedaan en van veel mensen heb ik hele leuke en lieve reacties gekregen! Omdat ik wel weer eens wou weten wat ik nou allemaal heb opgeschreven heb, heb ik mijn eigen boek er weer eens bij gepakt. Lees meer

Driemaal is scheepsrecht

Ik wil wel eens dood. Geen onrust, geen angst, geen nare herinneringen meer. Er zijn mensen die keihard moeten knokken om in leven te blijven, mensen die veel te jong sterven door ongelukken, oorlog of ernstige ziektes. Zij willen leven, kostte wat het kost. En ik? Ik heb een doodswens. Zelfmoord, je mag het niet doen, je mag er niet aan denken. En erover schrijven? Mag dat wel? Lees meer

Sociale onzekerheid

Vorige week kreeg ik een brief van het UWV waarin stond dat ik ‘arbeidsvermogen’ heb. Dit komt voort uit een bezuinigingsmaatregel van de overheid (de participatiewet), de Wajong gaat op de schop en iedereen wordt herkeurd. De gene die kunnen werken moeten dat ook gaan doen. Lukt het niet om werk te vinden? Dan wordt de uitkering verlaagd. Lees meer

Samen is niet alleen

Deze zin komt uit de voetbalfilm Allstars, die ik en mijn zusje zo vaak gezien hebben dat we de hele film uit ons hoofd kennen. Met mijn hele voetbalteam zongen we vroeger ‘Groen als gras’ onder de douche en zinnen als: “dikke lul lang Johnny, doe mij maar een vegaschijf en Bram is geen echte homo”, horen inmiddels bij mijn vocabulaire. In de film zegt Coach Meeuwsen voor elke wedstrijd: “Samen is niet alleen”, waarop Hero (Antonie Kamerling) antwoord: “Samen kan ook alleen zijn”. Lees meer

Zijn we nou helemaal gek geworden?

Het lijkt erop dat een groot deel van de psychiatrie verwikkeld is in een welles-nietes discussie over de prognose, diagnostiek, naamgeving, stigmatisering en zelfs het bestaan van schizofrenie. Terwijl een aantal psychiaters druk bezig is met medestanders te vinden voor hun campagne, wil ik graag even de aandacht vestigen op de mensen waar het allemaal over gaat: Lees meer

‘Ik werk bij de HEMA’

Nieuwe mensen ontmoeten vind ik leuk. Maar door mijn ziekte soms ook ingewikkeld en eng, want wat moet ik over mezelf vertellen? Na de vragen: ‘Hallo, hoe heet je’ en ‘Waar kom je vandaan’, volgt al snel de ‘Wat doe je voor werk’-vraag. Het is nou emaal een standaard vraag en iedereen stelt hem, de kapper, de tandarts, de buurman en ook de wandelaars die ik tijdens mijn trektochten tegenkom. En op die vraag kan ik nou net even geen antwoord geven, want werken of studeren, daar doe ik niet aan. Maar wat moet ik dan antwoorden? Lees meer

Over stemmen, wanen en andere hallucinaties

In deze blog probeer ik op een duidelijke en gestructureerde manier de chaos en wanorde in mijn hoofd te beschrijven. Ik weet niet of dat helemaal gelukt is… Mocht u in de war raken van mijn dagelijkse verwarring dan bied ik daar bij voorbaat alvast mijn excuses voor aan.

“Wat zeggen je stemmen dan?”. Dit is een vraag die zoveel mensen mij stellen, en een vraag die ik nooit beantwoord. Ik vraag ik mij altijd af, waarom is dat zo interessant? Schizofrenie is zoveel meer dan alleen stemmen horen. Stemmen, wanen en andere hallucinaties zijn inderdaad kenmerken tijdens een psychose, maar schizofrenie heeft nog zoveel andere symptomen. Toch zijn veel mensen het meest nieuwsgierig naar het antwoord op die ene vraag. Lees meer

Dagboekfragmenten uit de separeer

De separeer is een prikkelarme ruimte waar je niets kan. Die van mij was ongeveer vier bij zes meter, had een hoog plafond en twee grote deuren met een klein raampje erin. Aan het plafond hangt een camera. In een hoek staat een kartonnen po en een bekertje water. In het midden ligt een matras met een speciale deken die je niet kapot kan maken. In de separeer moeten je eigen kleren uit en krijg je een separeerhemd aan. Het licht in de separeer blijft altijd aan, ook ‘s nachts. Er is een raam, maar dat kan niet open. Vlak achter het raam staat een hoge heg dus je kan niets zien buiten. In totaal heb ik  ongeveer drie weken in de separeer gezeten. Lees meer

De tien GGZ-geboden:

Zo wordt u een succesvol patiënt en is een prettig verblijf in een GGZ-instelling gegarandeerd!

1. Gij zijt verslaafd aan sigaretten

Dit is niet alleen een belangrijke dagbesteding, maar ook onderdeel van de behandeling. Zo kan een verpleegkundige wanneer het niet goed met u gaat, u altijd een therapeutisch sigaretje aanbieden ( en er zelf ook een nemen….). Lees meer

Mijn blog

Ik wil al lange tijd mensen vertellen over hoe het is om te leven met schizofrenie, maar nog liever wil ik mensen laten lezen en zien hoe gelukkig ik ben als ik trektochten door de bergen maak. Dus hierbij een combiblog, over mooie bergtochten en een kutziekte. In de praktijk gaat dit heel goed samen dus wie weet op internet ook.